روز هیجدهم تیرماه سال 1405 خامنه ای بعد از بیش از صد روز از کشته شدنش در مشهد به خاک سپرده شد، آن هم بعد از مراسمی مفصل در تهران و قم و نجف و بلاخره در مشهد. و عجبا از تقارن روز دفنش با روز واقعه سال 78
همان ایامی که تابوت او در نجف بود، درگیری ها دوباره آغاز شد. این بار ظاهرا ایران به چند کشتی که در مسیر جدید عمانی در حرکت بودند شلیک کرد و نیروهای امریکایی هم از آن روز کل نوار ساحلی ایران را زیر آتش دارند و ایران هم ظاهرا جواب می دهد. برنامه فرسودن قدرت دفاعی است و بعد زدن ضربه نهایی.
مجتبی هنوز رخ نشان نداده و قالیباف و تیم های سیاسی هم در سکوت هستند.
نگران ایرانم. بسیار نگرانم. تندروهای وطنی با سر در مسیر تله اسراییل می دوند. کشور ما روزهای سیاهی خواهد دید، اگر این جماعت دست از حرفها و سیاست های خود برندارند و یا گروهی آنها را ساکت نکند. اسراییل کشور ما را بازی داده است، برای ده ها حرکت بعدی برنامه دارند و جماعت ارزشی ما هنوز اندر خم داستانهای تاریخی هستند و گمان دارند که سه ضربت شمشیر بیشتر تا فتح خیمه معاویه فاصله ندارند و ... همیشه در مقام نقد هستند و مسیولیت هیچ کاری را به عهده نمی گیرند، فقط دنبال مقصر جلوه دادن آنهایی هستند که دنبال چاره ای برای نان مردم هستند. و الحق که در تشبه خود به جریانهای صدر اسلام موفق بوده اند و منظومه خود را برای اهل دین ایمان خوب ساخته و پرداخته اند.
این راه به نابودی کشور ختم میشود، مگر خدا رحمی کند و گروهی ظاهر شوند و قدرت را از دست و زبان آنها باز پس بگیرند. این کار ساده نیست. منافع اقتصادی و قدرت در میان است. آن جماعت دیگر باید بتوانند مردم متدین فریب خورده را آرام کنند. همانهایی که همیشه پای کار سیستم جمهوری اسلامی بوده اند و از زندگی و خود برای نظام خرج کرده اند، به این امید که خداوند از آنها راضی باشد و در راه حق باشند و ...
فریب سیستم دینی فریبی عجیب و غریب است، ما اولین قربانی آن نیستیم و آخرین هم نخواهم بود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر