"ای کشته که را کشتی تا کشته شدی زار / تا باز که او را بکشد آنکه تو را کشت"
---
یکم اسفند هشتادونه
۱۳۸۹ بهمن ۳۰, شنبه
۱۳۸۹ بهمن ۲۹, جمعه
لجاجت
حماقتی است بس عظیم: تبدیل منتقد به مخالف، مخالف به دشمن، دشمن به پیکارجو و ...
و عجب استاد است نظام جمهوری اسلامی در این حماقت.
و این نه حکایت امسال و پارسال است، حکایت تمام عمر جمهوری اسلامی است. در آغاز مارکسیستها بودند و بعد مجاهدین و ...
حکایت این روزگار هم همان حکایت است، جوانان و گروه های منتقد و مخالف دولت را که می توانستند منشاء خیر و برکت باشند، مرحله مرحله بیشتر تحریک کردند و دور نباشد که از بین همین جوانان عاصی شده گروه های مسلح شکل بگیرند و باز هم داستان خون تکرار شود.
و این نیست مگر یکی از جلوه های تمامیت خواهی.
لج و لجبازی شاکله این مردم و آن کشور را خرد و درهم شکسته کرده است، برخورد با همه منتقدان و مخالفان در همه امور. از امور داخلی گرفته تا امور بین الملل. از جنگ گرفته تا صلح. از دین گرفته تا دنیا.
و هنری است تبدیل دشمن به مخالف، و مخالف به منتقد. کجا هستند آن مردان و زنان هنرمند و بزرگوار و با شرح صدر؟
۱۳۸۹ بهمن ۲۴, یکشنبه
۱۳۸۹ بهمن ۲۳, شنبه
جماعتی از گذشته
یک زمانی کاملا بصورت تصادفی به وبلاگی رسیدم که در آن از "پدرش بیژن" نام برده بود (البته بماند که پدرش نبود). به همراه سروده ای بسیار زیبا و تاثیر گذار که شاید شنیده باشید.
این روزها بی بی سی فارسی متن های خوبی دارد از این جماعت. حوصله ای بود بخوانید.
---
پی نوشت: نقاشی از آثار بیژن جزنی است.
۱۳۸۹ بهمن ۲۲, جمعه
مبارک
مبارک هم ظاهرا رفت.
ای خوشا که سنت و عقبه اش هم برود، اما مگر رفتنی است آنچه در سینه مردم است؟
۱۳۸۹ بهمن ۱۶, شنبه
تصمیم گرفته شد
ای تف بر روح بی بی سی و امثالهم:
22:30 پوشش خبری لحظه به لحظه رخدادهای روز شنبه در مصر در اینجا به پایان می رسد. شما همچنان می توانید آخرین اخبار این کشور و سایر تحولات جهان را در سایت بی بی سی فارسی دنبال کنید.
کشورهایی که در تمام امورشان دیگران تصمیم می گیرند، چون خودشان تصمیم ساز ندارند.
---
شانزده بهمن 1389
امنیت معاش
شاید قضاوتی زود هنگام باشد،
اما ظاهرا برای کنترل بحران کافی است بتوان پانزده روز تحمل کرد و طاقت آورد. در این دوره باید معیشت و امنیت بشدت مختل شود تا مردمان عادی به ستوه آیند. کم کم مردم باز می گردند و بغض هایشان را در سینه نگه خواهند داشت.
بعضی با بغض هایشان می میرند و بعضی هم آنها را فراموش می کنند و یا لااقل تلاش می کنند تا آنها را فراموش کنند.
اکنون سلطان جابر حاکم می تواند برای سالیانی دیگر حکومتش را بسط دهد.
---
شانزده بهمن 1389
اشتراک در:
پست‌ها (Atom)