عجب از كسي كه مرگ را فراموش مي كند، اما مردن ديگران را مي بيند.
۱۳۸۸ تیر ۲۷, شنبه
۱۳۸۸ تیر ۲۵, پنجشنبه
داخل / خارج
به نظرم در شرايط فعلي، بن بست سياسي ايران راه حل داخلي ندارد.
البته متاسفانه.
آنچه امروز اتفاق افتاده، سفت كردن و محكم كردن همان گره كوري است كه سالهاست در صحنه سياست ايران اتفاق افتاده.
باز كردن اين گره و شايد بريدن اين گره كور و اصلاح آن، از داخل امكان پذير نسيت، آنچه كه راه حل ماست، متاسفانه، دخالت خارجي مستقيم خواهد بود. مشابه آنچه در عراق اتفاق افتاد.
صد افسوس كه به اين حال افتاده ايم.
هزار افسوس كه راهي پيوده ايم كه ديگر خودمان از اصلاح آن ناتوانيم.
اما چرا ما از حل ايم مشكل و باز كردن اين گره ناتوانيم؟
چون روش حل مورد علاقه مان، روشي مبتني بر دموكراسي را ياد نگرفته ايم. آن را بلد نيستم.
اگر مي خواهيم مساله را با اين روش حل كنيم، بايد كساني بيايند و راه حل را به ما ياد بدهند. خودمان در درون خودمان پتانسيل و توانايي ايجاد آن راه حل را نداريم.
مگر اينكه به دنبال راه حل هاي ديگري باشيم كه البته بعيد نيستند، اما آن راه حل ها هر چه باشند، مبتني بر دموكراسي، آن هم از نوع تجربه شده غربي نخواهند بود.
۱۳۸۸ تیر ۲۴, چهارشنبه
۱۳۸۸ تیر ۲۲, دوشنبه
۱۳۸۸ تیر ۲۰, شنبه
آموزش
گيرم كه امشب خوابيديم و فردا خبر شديم كه آقاي احمدي نژاد و آقاي خامنه اي و ... همه و همه شان دود شده اند و اثري ازشان نيست.
يا فرض كنيد كه امشب در خبرها اعلام شود كه رهبر صداي اعتراض را شنيده اند و انتخابات را باطل اعلام كرده اند و احمدي نژاد را عزل كرده اند و موسوي شده است رييس جمهور.
خوب، بعدش چي؟
چه مي خواهيم بكنيم؟
برنامه چيست؟
به كدام سو خواهيم رفت؟
كدام آدمها بر سر كار خواهند آمد؟
راي گيري خواهيم كرد؟ دموكراسي؟ ليبرال و آزاد خواهيم بود؟
فرض كنيم كه چنين شود. آيا همه مشكل حل شده؟
اگر مردم در انتخاباتي كه كاملا آزادانه برگزار مي شود، به يك "احمدي نژاديسم" ديگر راي دادند چه؟
آيا اين اتفاق بعيد است؟
نه والله.
چرا بعيد باشد؟
من يقين دارم كه احمدي نژاد نه يك فرد، كه نماينده احمدي نژاديسم است، كه فعلا در ديد ما ناخوش آيند است.
آيا نه اينكه او هم پايگاه اجتماعي دارد؟
لو فرض احمدي نژاد و همه آنهايي كه ما مي شناسيم دود شوند و به آسمان بروند، با نحله فكري آنها چه خواهيم كرد؟
آيا به قدر كافي در تربيت خودمان و آدمها كوشيده ايم تا بار ديگر در دام كج نهادي پا نگذارند و پا نگذلريم؟
"آموزش" اين گوهر فراموش شده و مغفول در ايران!
چه كسي و چه كساني برخواهند خواست براي تعليم و تعلم؟
آنهايي كه امروز ماحصل كارشان در ايران را درو مي كنند، بيست سي سالي است به عده اي آموزش داده اند و البته اشتباهشان، كه تعدادي جوان داد مخالف سرداده اند، اين بوده كه آموزششان را فراگيرتر نكرده بودند. (بماند كه با طرح جديد وزارت آموزش و پرورش براي عقد قرارداد با حوزه علميه قم براي مديريت مدارس كشور، به فكر حل مشكلشان افتاده اند.)
اما ما براي آموزش چه برنامه داريم؟ آيا اصولا پا در اين وادي سخت و دشوار مي نهيم؟
قرار است چه چيزي بياموزيم و چه بياموزانيم ؟
۱۳۸۸ تیر ۱۹, جمعه
اينترنت / اينترانت
به نظرم قدم بعدي حكومت راه اندازي شبكه اينترنت داخلي خواهد بود. همان آرزويي كه چند سالي است آن را در دل دارند اما هيچ گاه با تمام قوا به سوي آن حركت نكرده بودند.
اكنون نوبت الگو گرفتن از سوريه است. راه اندازي شبكه اينترانت به جاي شبكه اينترنت.
۱۳۸۸ تیر ۱۴, یکشنبه
انقلاب فرهنگي
به نظرم انقلاب فرهنگي دوم با شدت هر چه تمام تر در يكي دو ماه باقي مانده به مهرماه، به يك بهانه مناسب آغاز و دانشگاه ها تعطيل و كسر زيادي از دانشجويان اخراج و تصفيه خواهند شد.
اميد
نا اميدي برزگترين اشتباه است.
نااميد نباشيم كه سلطان جور همين را مي خواهد.
همه امور تغيير خواهند كرد.
۱۳۸۸ تیر ۱۱, پنجشنبه
حس خفگي
من دارم خفه مي شم.
نفسم گرفته و نمي تونم هيچ كاري بكنم.
كساني كه يك روز هم نفس و هم فكر بوديم، اكنون در برابرم هستند، نه برادرانه،
خدايا. من چه بايد بكنم تا حقيقتي كه همانند روز روشن است را به آنها بفهمانم؟
اشتراک در:
پستها (Atom)