این دیوانه را تحریک نکنید. قدرت آتش امریکا را دست کم نگیرید. اینها به خودشان هم رحم نمی کنند، چه رسد به ما که یاغیان پوست قهوه ای جهان سوم هستیم.
جنگ در مرحله ای است که ترامپ مرتبا سطح تهدیدها را بالاتر می برد. برای نجات یک خلبان خود بیش از چهل نفر از ابرانیان کشته شده اند، تمام کارخانه های فولاد و پتروشیمی نابود شده اند و ... اما طرف ایرانی قدرت آتش را همچنان دست کم می گیرد و می پندارد که با فشار دادن گلوی تنگه هرمز و پرتاب کم تعداد موشک به سمت اعراب و اسراییل می تواند این غول بی رحم را نابود کند.
موشک پراکنی ها ادامه دارد و خساراتی به کشورهای جنوب خلیج فارس وارد می شود، اما کسی در محاسباتش نمی گوید که آنها آنقدر حساب اندوخته و حمایت دیگر کشورها را دارند که بتوانند خسارات را به سرعت بازسازی کنند. ما چه؟ این کارخانه ها و ... اندوخته پنجاه سال ملتی است که قطره قطره کرد آمده و امروز در حال دود شدن وسوختن است.
کسی نیست که بتواند سررشته امور را در ایران در دست بگیرد و کشور را از این مهلکه وحشتناک عبور دهد، آن روز که خامنه ای زنده بود و جنگی نبود و ... هم سررشته امورات در دست کسی نبود و بی تصمیمی و بی ارادگی مملکت را نابود کرده بود، چه رسد به این روزهای خونین و پرالتهاب.
